• Stephanie

Bewegend beeld is relevanter dan ooit

Filmhub Oost zocht Jorn Snelting op om even bij te praten over zijn ervaring als filmmaker en filmdocent in een pandemie. Veel projecten werden uitgesteld of zelfs helemaal geannuleerd. Niemand kan overzien hoe lang het allemaal gaat duren, maar Jorn houdt zijn hoofd koel. “Je kunt niet gaan zitten wachten tot het allemaal voorbij is. Beperkingen stimuleren soms juist de creativiteit; je moet op zoek naar nieuwe vormen en dat biedt ook kansen.” Hij maakt nu samen met jongeren een film over hun ervaringen tijdens de pandemie.


© Jorn Snelting

Jorn is een bezige bij als gaat om filmeducatie. Hij vertrok na zijn opleiding niet richting de Randstad, maar keerde terug naar Gelderland en begon voor zichzelf. Inmiddels geeft hij gastlessen op scholen, zit hij in de jury van het Jonge Achterhoekse Film Artiesten (JAFA) festival en verzorgt hij masterclasses voor onder andere CKV docenten. Daarnaast werkt hij bij Theaterfabriek Gekkoo.


“Een voorbeeld van een project dat door de huidige situatie is ontstaan is Coronaproof: een korte filmische vertelling met betrekking tot de pandemie, waarin de persoonlijke verhalen van een groep jongeren centraal staan. We draaien deels online en deels fysiek. Ik vind het belangrijk dat het beeldmateriaal dat we online opnemen inhoudelijk wat toevoegt en niet enkel deel uitmaakt van de film door gebrek aan alternatieve mogelijkheden."



"Het was zeker een uitdaging om te regisseren op afstand, maar we leren gaandeweg gezamenlijk onder deze nieuwe omstandigheden te werken. Wat een project als dit vooral lastig maakt, is het feit dat we elkaar nog nooit in levende lijve hebben gezien. Je hebt met een lange spanningsboog te maken, zo op afstand. Blijven we allemaal betrokken? Raken we elkaar niet kwijt nu we zonder enig perspectief wachten op het moment waarop we fysiek samen kunnen komen om het resterende deel van de film te draaien?”

Toen de lockdown werd afgekondigd hadden we het gevoel dat er niets meer mogelijk was; nu het zo lang voortduurt gaan we steeds meer op zoek naar wat er wél kan.

“Naast mijn eigen bedrijf en mijn werk bij Gekkoo ben ik samen met een vriend een productiehuis gestart. Hier hebben we de ruimte om films te maken vanuit onze eigen visie, ideeën en motivatie. Ik vind het belangrijk om mijn eigen makerschap te onderhouden en te blijven voeden, en ik ben ook op zoek naar de mogelijkheden hiervoor binnen mijn werk als filmdocent. Door projectmatig te werken met leerlingen kan ik bijvoorbeeld een meer actieve, co-creërende rol spelen in een maakproces. Ik vind het interessant om op die manier de verbinding op te zoeken, samen te werken en van elkaar te leren, in plaats van alleen maar te begeleiden.


Wat ik bijvoorbeeld heel graag zou willen doen is een improvisatieproject, waarin we in plaats van met een script slechts met karakteromschrijvingen werken. Leerlingen mogen dan de hele middag scènes spelen en heel veel materiaal schieten – en van al dat materiaal proberen we dan een film te maken. Dat zal niet altijd lukken, maar het lijkt me interessant om op deze manier te experimenteren: de controle loslaten en ruimte bieden voor eigen invulling.

De theaterschool waar ik werk is door de lockdown gesloten. We hebben die tijd onder andere gebruikt om eens goed na te denken over hoe we verder willen en hoe we ons aanbod kunnen gaan vormgeven op basis van wat de jongeren zelf willen. Door op deze manier projectmatig te werken kunnen we echt vanuit de intrinsieke motivatie van de jongeren invulling geven aan de lessen.”



LESSEN VAN DE LOCKDOWN

“Film is een heel waardevol middel gebleken om individuen bij elkaar te brengen en een mooie ervaring te geven. Het voordeel van gedwongen online werken is dat iedereen kan deelnemen; verschillende mensen en diverse groepen komen veel makkelijker samen.”

Samen creatief en experimenteel bezig zijn heeft een verbindende werking.

“Ik blijf altijd kijken naar wat de situatie te bieden heeft. Ook vanuit huis kun je praktijklessen geven; de aansturing is alleen anders. Er zijn weinig technische middelen nodig om een film te maken en alles is voor leerlingen binnen handbereik. Ik vind het ook juist interessant dat leerlingen nu in plaats van het schoolgebouw of de workshopruimte hun eigen unieke omgeving in beeld brengen. Bewegend beeld is relevanter dan ooit, omdat het mensen met elkaar in verbinding brengt en onafhankelijk is van plaats en tijd.”